Bugün insanlara çok dikkatli baktım. Aslında insanlar demek doğru olmayabilir, “insan” desek daha doğru. Peki neden “insan”? Çünkü artık öyle bir hale gelmiş ki toplum, insanlar tek tip giyinip tek tip konuşmaya başlamış. Cinsiyetim dolayısıyla kızlar daha çok gözüme battı. Fark ettim ki hemen hemen hepsi, belli bir eğitim seviyesindeki kızlar, tabiri caizse “kokoş” olmuş. Sözde modaya uymuşlar. Aşırı derecede makyaj yapmışlar. Bir kokteyle, bir kutlamaya gidercesine süslenip saçlarını yapmak için saatlerini harcamışlar. Bunların sonunda da kendilerini Tunalı’lara Kızılay’lara atmışlar. Saç falan demişken “apaçi”leri de unutmayalım. Moda diye giydikleri kalça kısmı şalvarımsı, paçaları dar kesim kotları olsun, saatlerce uğraştıkları saçları olsun, yaka bağır açık gezmeleri olsun… Evet onlar “apaçi”. Bir de “emo”lar var. Yakında bunun gibi birkaç kategori daha çıkar. Böylece herkesi kategorilendirmiş, sınıflara ayırmış oluruz.

Türk toplumu olarak yavaş yavaş istenilen kıvama geliyoruz. İnsanların moda zannettiği şey yavaş yavaş özentiliğe kayıyor. İnsanlar saçlarıyla, giyim kuşamlarıyla daha fazla vakit geçirmeye başlıyor. “Emo” denilen tip hayatını köşelerde duygusallığını dışa vurmakla geçiriyor. Başka bir deyişle, toplum olarak boş işlerin adamları haline geliyoruz.

Velhasıl, bir hafta sonu Kızılay’da dolaşıp toplumumuzun geldiği noktaya şahit oldum. Sanırım artık eskilerin “Nerede o eski…” diye başlayan sözlerine daha çok hak veriyorum.

Paylaşmak güzeldir (:

Son günlerde alışveriş merkezlerine işim çok düştü. Elektroworld ve Mediamarkt gibi teknoloji aletleri satan mağazalar her yerde bulunmuyor. Her neyse. Bu taş yapılarda ilgilimi çeken ilk şey neredeyse hiçbir mağazanın Türkçe adının olmaması, hadi adını geçelim, vitrinlerin camındaki yazıların dahi İngilizce olması. Mesela “%25 indirim” yazmıyorlar, “sale 25%” yazıyorlar. Sadece bu değil tabi İngilizce olan. Geri kalan yazılar da İngilizce. Fakat artık onlara alıştık, dikkatimizi çekmiyor(!).

Anlamadığım bir diğer nokta ise insanların sırf dolaşmak için alışveriş merkezine gitmesi. Sırf dolaşmak diyorum, çünkü alışveriş merkezine gidip alışveriş yapan insan nadir. Mağazalardaki çalışanlar sürekli vitrinlerin camlarını silip duruyorlar.

Son olarak da insanlar neden taş bir yapının içine tıkılıp kalır onu anlamıyorum. Alışveriş merkezlerinin koridorları resmen tavanı olan birer sokak haline gelmiş. Bazı çocuklar patenlerini, kaykaylarını getirip alışveriş merkezinin koridorlarında eğlenmeye çalışıyorlar. Bazı insanlar koridordaki bir koltuğa oturup saatlerce gazete okuyor. Yeşil olan şeyler sadece vitrinlerdeki kıyafetler. İnsanlar doğadan kaçıyor. Zaten büyük şehirde doğaya dair pek bir şey yok, bir de gidip alışveriş merkezlerine tıkılıyorlar.

Gelişmişlik bu olsa gerek. Teşekkürler.

Paylaşmak güzeldir (:

Bu uygulama sayesinde filmlerin tanıtımlarını izleyebiliyor, filmi izleyen diğer kişilerin film hakkında ne düşündüklerini puanlama sistemi yardımıyla görebiliyor, filmleri puanlayabiliyor, arkadaşlarınızın izlediği filmleri görebiliyor, filmlerle ilgili çeşitli anketler ve testler çözebiliyor ve daha birçok şey yapabiliyorsunuz.

Uygulama çok iyi bir film veritabanına sahip. Hemen hemen her filmi bulabiliyor ve bu filmlerin konularını okuyup tanıtımlarını izleyebiliyor, hangi aktörlerin rol aldığını, hangi filmin vizyonda olduğunu, hangi filmin vizyona gireceğini, vizyona giriş tarihini ve son zamanlarda hangi filmin DVD’sinin çıktığını görebiliyorsunuz. Filmin diğer kullanıcılar tarafından kaç puan aldığını görebiliyor ve film hakkındaki yorumları okuyabiliyorsunuz. Tabi ki siz de yorum yazabiliyor ve filme puan verebiliyorsunuz.

Uygulamanın en güzel özelliklerinden biri de arkadaşlarınızın filmler hakkında ne düşündüklerini bilmek. Film ile ilgili bilgilerin yer aldığı sayfada, daha önce filmi izlemiş ve değerlendirmiş arkadaşlarınız varsa, onların değerlendirmelerini görebiliyorsunuz.

Uygulamayı eğlenceli kılan bir başka özellik ise arkadaşlarınızın ve sizin ne kadar benzer tarzda film sevdiğinizi göstermesi. Uygulamanın uyumluluk sayfasında sizin ve arkadaşınızın değerlendirdiği ortak filmleri ve filmlere verdiğiniz puanları kategorilendirilmiş biçimde görebiliyorsunuz. Her arkadaşınız için ayrı bir sayfa mevcut. Bu özellik sayesinde film zevklerinizin benzer olduğu arkadaşlarınızın izlediği filmleri öneri olarak alıp izleyebilirsiniz.

Uygulama sayesinde bir takım testlere ve anketlere katılabileceğinizi söylemiştim. Uygulamada kullanıcılar tarafından da oluşturulabilen test ve anketlere de yer verilmiş. Tabi ki onlar da filmler ve dizilerle alakalı. Beyaz perdeyle ne kadar ilgili olduğunuzu bu testlere katılarak görebiliyor ve arkadaşlarınıza meydan okuyabiliyorsunuz.

Uygulamanın özellikleri hemen hemen bunlar. Birkaç özelliğe siz keşfedesiniz diye değinmedim.

İzlemek için film bulamadığınız zaman uygulama gerçekten çok yardımcı oluyor. Facebook’taki arkadaşlarımın sadece yüzde yirmiye yakını bu uygulamayı kullanıyor. Uygulamanın Türkler arasında yaygınlaşması gerçekten güzel olurdu. Uygulamanın İngilizce olması yaygın olmamasının en büyük sebebi sanırım. Tabi çok da yaygınlaşmaması iyi olur.

Paylaşmak güzeldir (:

Evet. Bir yanlışlık yok. Önce Youtube, şimdi de Google. Belki yakında Yahoo, Facebook, Twitter ve geri kalanlar… Peki ne yapmaya çalışıyor bu insanlar? Neden Dünyadan haberdar olmamızı sağlayan siteleri kapatıyorlar? Olay sadece site kapatmak mı? Hayır. Bunların hepsinin mantıklı bir cevabı var. Çünkü burası Türkiye. Hayır hayır. Türkiye demeyelim. Çünkü bu ülkenin başında geri kafalı insanlar var.

Bu insanlar sadece site kapatmıyor. Ülkeyi özelleştiriyor. Her şeyi yabancılara satıyor. Kendi ülkemizde bizi yabancı durumuna sokuyor. Siteleri kapatarak da Dünyadan haberdar olmamızı engelliyor. Bir başka deyişle, sadece kendi söylediklerini bilmemizi istiyorlar. İnternetin yanı sıra bir de televizyonlar var. Televizyon kanallarına neden yasak getirmiyorlar? Çünkü televizyonlar zaten onların kontrolü altında. Peki amaç ne? Koyun yetiştirmek. Küçükbaş hayvancılık yapmak. Onlara ot vermek. Su vermek. Etinden, yününden faydalanmak. Düşünmemelerini sağlamak. Emir vermek, emirleri yerine getirtmek.

E bu ülkede zaten yeterince koyun yok mu? Var. Her seçimde büyük bir istikrar gösterip bu zihniyete oy verenler var. Evde sobası olmayıp bu insanlardan kömür aldığı için oy verenler var. Elektriği olmayıp, bu insanlardan gelen çamaşır, bulaşık makinesine sevinip oy verenler var. Seçim öncesi kaçak inşaata izin verdi diye, kullandığı kaçak elektriğe bir şey demedi diye bu insanlara oy verenler var. Ve bu insanlar her seçimden sonra başına gelenleri her seçim öncesi unutan insanlar. Pardon, koyunlar. Gerçek, has, etli – butlu, bol yünlü koyunlar. Her şeyinden faydalanasını getiren koyunlar.

Bu koyunları yöneten insanlar… Adalet ve kalkınma deyip, kendi yasalarını getiren, kendi adaletlerini uygulayan insanlar. Din işlerini devlet işlerine karıştıran, türbanla, beyaz eşyayla, kömürle oy toplayan insanlar. Çiftçiye söven, askeri aşağılayan insanlar. Zamanında Atatürk’e küfredip, hapis yatıp, sonra da başbakan olan insanlar. Bu insanları yöneten başka insanlar. Çok fazla insan var, sesimizi çıkarmayalım, ot versinler yeter diyen insanlar. Hepsiyle birlikte yaşıyoruz. Burası Türkiye.

Siyaset sevmiyorum. Ama bu ülkenin durumuna çok üzülüyorum. Gidişat beni çok endişelendiriyor. Böyle giderse 20 sene sonra ülke ne olur diye düşünmeden edemiyorum. Aslında söylenecek daha çok şey var. Ama Ergenekon’dan içeri alınırsam diye çekiniyorum(!).

Google Translate neden yasaklanır? – Cem Şancı BLOG | CHIP Online
Google’lar gidip geliyor – Yahoyt.com
Google Servisleri Engellendi Mi? | Webrazzi

Paylaşmak güzeldir (:

Ragbi (İngilizce: Rugby), 15′er kişilik iki takımın mücadelesini temel alan bir takım oyunudur. Oyunda oval (elips de denebilir) şekilde, Amerikan futbolu topuna benzer bir top vardır. Takımlar bu topu kale direkleri arasından geçirerek ya da skor çizgisinin arkasına bırakarak puan kazanmaya çalışırlar. 40′ar dakikalık iki devre sonrasında en çok puana ulaşan takım kazanır.

Genel bir bilgi verdikten sonra biraz ayrıntısına girebiliriz. Kuralları (Rugby Union için):

1. 15′er kişilik 2 takım vardır. Bir takımın oyuncularından 8′i forvette, 7′si ise geride oynar.
2. Saha 100 metre uzunluğunda ve 70 metre genişliğindedir.
3. Takımlar birbirine pas vererek topu skor çizgisinin ilerisine bırakmaya ya da kale direkleri arasından geçirmeye çalışırlar.
4. Oyun “drop kick” ile başlar. Bunun anlamı top yere bir kez çarptıktan sonra vuruş yapmaktır.
5. Oyuncular ilerideki bir oyuncuya pas veremez. Topu geri paslarla ileriye götürmeye çalışırlar.
6. Topu skor çizgisinden ileriye bırakmaya “try (tıray)” adı verilir ve 5 puan değerindedir.
7. Topu kale direkleri arasından geçirmeye “gol” denir ve 3 puan değerindedir.
8. Try yapan takıma şut hakkı verilir. Şut gol olursa takım 2 puan kazanır. Bu şut top sabitken ya da “drop-kick” denen top yere bir kez çarptıktan sonra yapılan vuruşla atılır.
9. Rakip oyuncunun boyun bölgesinden yukarısına temas etmek fauldür. Fakat topa sahip olan oyuncu rakip oyuncuların kafasına bastırarak onları düşürmeye çalışır.
10. Sadece topa sahip olan kişi engellenebilir.
11. Ragbi oyununda Amerikan futbolunda olduğu gibi korumalar yoktur.
12. Rakibi engellemek için üzerine atlanır. Bel bölgesinden tutularak yere düşürülür. Bu şekilde top çalınır.
13. Kural ihlali olduğunda oyun “scrum” ile yeniden başlatılır. Scrumda her iki takımdan oyuncular 3′er sıra halinde karşı karşıya durarak rakip oyuncuları iteklemeye ve böylece aralarında duran topu almaya çalışırlar.
14. Top yan çizgilerden dışarı çıktığında taç atışı kullanılır. Atış yapıldığında oyuncular takım arkadaşlarını havaya kaldırarak topu almasını sağlarlar.
15. Resmi maçlarda 7 oyuncu değiştirme hakkı vardır.

Ragbi ile 2 gün önceki ODTÜ ragbi takımının Samsun ragbi takımıyla olan mücadelesi sayesinde tanıştım. Biraz sert bir oyun. Fazlasıyla güç ve hız gerektiriyor. Öyle ki maçta 2 kişi sakatlandı. Scrumlar sırasında 3-5 dakikalık bir bekleme nedeniyle biraz sıkılıyorsunuz. Fakat ataklar oldukça heyecanlı oluyor.

İngilizce biliyorsanız Wikipedia’da daha ayrıntılı bilgi mevcut.

Paylaşmak güzeldir (:

Filmi ilk duyduğumda herkes gibi ben de çizgi film olan Avatar’ın filmini yaptılar zannetmiştim. Daha sonra fragmanını izledim ve karşıma bambaşka bir şey çıktı. Aslında beklediğim Avatar olmadığı için biraz hayal kırıklığına uğramıştım. Fakat film o kadar övüldü ve filmin o kadar çok reklamı yapıldı ki izlemek istedim ve filmi izledim. Filmi izledikten sonra hayata ve teknolojiye bakış açım değişti.

Ben teknolojiyi çok seven biriyimdir. Nerde yeni bir şey olsa, insanın ağzını açık bırakan buluşlar yapılsa haberim olsun isterim. Teknoloji hep gelişsin, geliştirilsin isterim. Hala da istiyorum. Fakat artık o kadar içten değil. Şöyle ki, Avatar’ın konusu beni derinden etkiledi. Filmde değerli bir maden için insanların Pandora’yı mahvettiği gösteriliyor. Aslında şöyle bir düşündüğümüzde Dünyaya yaptığımız da bundan farklı değil. Her yer taş, bina ya da buna benzer şeylerle dolu. Dört duvarın arasında yaşıyoruz. Sanal şeylerle eğleniyoruz. Hatta sanal bir hayat yaşıyoruz. Yeşili görmeye hasretiz. Organik besin bile tüketemiyoruz. Para için birbirimizi yiyoruz. Savaşıyoruz. Öldürüyoruz.

Bu kadar.

Paylaşmak güzeldir (:

Servisin birçok uygulaması da mevcut. Dilerseniz servisi Facebook ve Twitter’la entegre olarak çalıştırabiliyorsunuz. Cep telefonu uygulamalarıyla bulunduğunuz yeri rahatça bildirebiliyorsunuz. Türkiye’de 3G’nin yaygınlaştığı şu günlerde, ki kablosuz internette sürekli bir ilerleme olduğunu hesaba katarsak, bu servis her geçen gün daha popüler olacak gibi görünüyor.

Bu servisten Webrazzi‘de okuduğum bir yazı aracılığıyla haberdar oldum. Bu yazıyı inceleyerek servis hakkında daha fazla bilgi alabilirsiniz.

Paylaşmak güzeldir (:

FarmVille, Facebook üzerinden oynanan bir çiftçilik oyunu. Oyunda size verilen alanı ekip biçerek para ve deneyim puanı kazanıyorsunuz ve bir sonraki seviyelere geçebiliyorsunuz. Seviyeniz yükseldikçe farklı nimetleri ekip biçebilme, arkadaşlarınıza farklı hediyeler gönderebilme ve çiftliğinizi güzelleştirmek için farklı dekorlar satın alabilme imkanlarınız oluyor.

FarmVille, flash uygulaması kullanılarak yapılmış, adından da anlaşılabileceği gibi bir çiftçilik oyunu. Facebook hesabınız üzerinden arkadaşlarınızla birlikte oynayabiliyorsunuz. Facebook gibi bu oyun da sosyal. Oyunu oynayabilmek için yapmanız gereken tek şey uygulamaya (oyuna) izin vermek. Bu basit işlemi yaptıktan sonra çiftliğinizi düzenlemeye, ekip biçmeye başlayabilirsiniz.

Oyuna başlarken 12×12′lik bir alana sahip oluyorsunuz. Ekmek istediğiniz yerleri belirliyorsunuz ve toprağı ekilebilir hale getiriyorsunuz. Daha sonra markete giderek ekmek istediğiniz mahsülü seçiyorsunuz ve ekiyorsunuz. Her mahsülün belli bir olgunlaşma süresi var. Örneğin çilek 4 saatte (gerçek zamanla) hasat edilebilir hale gelirken enginar ekildikten 4 gün sonra hasat edilebiliyor. Mahsüllerinizi hasat ettiğinizde para kazanıyorsunuz. Daha sonra tekrar toprağı hasat edilebilir hale getiriyorsunuz ve tekrar mahsüllerinizi ekiyorsunuz. Bu işlemleri yaparken deneyim puanı kazanıyorsunuz ve bu puanlar sayesinde seviyenizi yükseltebiliyorsunuz. Seviyeniz yükseldikçe yeni mahsüller ekebiliyorsunuz. Oyunda sadece bir şeyler ekip biçmiyorsunuz. Dilerseniz tavuk, inek, kuzu gibi hayvanları satın alıp onları besleyip büyüterek, ağaç dikip onları hasat ederek de para kazanabiliyorsunuz. İsterseniz marketten dekoratif eşyalar alıp çiftliğinizi güzelleştirebiliyorsunuz. Seviyeniz ilerledikçe çiftliğinizi büyütebilme imkanınız oluyor.

Oyun; siz ekip biçtikçe, para harcadıkça ya da kazanıkça, komşu edindikçe size ödüller de veriyor. Bu ödüller kimi zaman deneyim puanı ve parayken kimi zaman da bir hayvan, eşya ya da ağaç olabiliyor.

FarmVille sosyal bir oyun. Arkadaşlarınızla çiftlik komşusu olabiliyor, onlara hediye gönderebiliyorsunuz. Arkadaşlarınızın çiftliklerini ziyaret edebiliyor, çiftliklerine yardım edebiliyorsunuz. Şöyle ki; kimi zaman arkadaşınızın çiftliğine tilkiler, köstebekler girebiliyor ya da çiftliği kirlenmiş olabiliyor. Arkadaşınıza yardım ederek para ve deneyim puanı kazanabiliyorsunuz.

FarmVille gerçekten oynanası bir oyun. Biraz kafa dağıtmak için birebir. Sanırım her ay aktif olan ortalama (şu an itibariyle) 56,122,407 kişi de böyle düşünüyordur.

Paylaşmak güzeldir (:

Sokakta yürürken giyimi kuşamı iyi, bakımlı, göze hoş görünen kişileri gördüğümüzde bu günlerde genelde “karizmatik” kelimesini kullanıyoruz. Fakat karizmatik olmak bu kadar kolay değil. Karizma, en pahalı markalardan ayakkabılar, kıyafetler giymek ya da en iyi kuaföre gidip görkemli bir saça sahip olmaktan ibaret değil. Peki nedir bu karizma?

“Karizma”, Yunanca kökenli, “ihsan edilmiş, bağışlanmış, ilahi ilham” anlamlarına gelen bir kelime. Eğer bir kişi daha çok icraatleriyle öne çıkıyor, az ve öz konuşuyor, liderlik özelliklerine ve bunlara benzer niteliklere sahipse karizmatiktir. Örneğin Mustafa Kemal Atatürk karizmatik bir liderdir. Karizmatik lider, gerektiğinde kendini davası için feda edebilen, risk alabilen, inançların doğruluğuna ikna edebilen, olağanüstü yeteneklere ve yüksek özgüvene sahip, etkileyici ve baskın kişidir. Aslında karizma bir paragrafta anlatılabilecek kadar kapsamsız bir kelime değil. Daha ayrıntılı bilgiyi bu sayfadan edinebilirsiniz.

Bu kelimeyi kullanırken bir kez daha düşünmenizi sağlayabildiysem ne mutlu bana.

Paylaşmak güzeldir (:

Elektrik tellerine konan kuşların konumları notalara döküldüğünde ortaya güzel bir beste çıktığını biliyor muydunuz?

Stumbleupon‘da dolaşırken çok garip, ilgi çekici ve bir o kadar da harika bir şey buldum. Kuşların elektrik tellerine dizilişi notalara çevrildiğinde hoş bir melodi ortaya çıkıyormuş. Bir adam bir gün gazete okurken elektrik tellerine dizilmiş olan kuşların fotoğrafını görmüş ve fotoğrafı keserek kuşların bulunduğu yerlere göre bir melodi yazmış. Her kuş için portreye bir nota sembolü çizmiş.

Fotoğraftaki kuşlar alt alta çekilmiş beş elektrik teline konmuşlar. Bir nota portesinde de beş paralel düz çizgi var. “Bu kuşlar beş paralel tel olmadığı zaman nasıl diziliyorlar” sorusu aklınıza gelebilir. Bunun cevabını ben de bilmiyorum fakat beş paralel tel olduğunda güzel bir melodi ortaya çıkardıkları muhakkak. Bunun dışında “fotoğraflarda montaj olmadığını nereden bilelim” de diyebilirsiniz. Kuşların tellere dizilişini melodiye çeviren kişi bir montaj yapmadığını söylüyor. Bir de video çekmiş. Buyrun siz karar verin.

Paylaşmak güzeldir (: