Bugün Furkan’ı Karaelmas Üniversitesi’nde okurken kalacağı yurda bırakmak için Zonguldak’a gittik. Bu vesileyle hayatımda ilk kez Zonguldak’ı gördüm.

Zonguldak herkesin de bildiği gibi madeni bol olan bir şehir olduğundan hemen her yerde maden ocakları, iş makineleri ve kötü bir görüntü var. Fakat Türkiye’nin hemen hemen tamamını oluşturan kömür yatakları Zonguldak’ta olduğundan bu görüntünün böyle olması çok normal. Tabi her yeri o kadar kötü görünmüyor. Maden ocakları dışında hafif nemli ve yemyeşil bir şehir. Denize kıyısı olması da şehre apayrı bir güzellik katıyor.

Zonguldak Karaelmas Üniversitesi denize çok yakın, denizden biraz yukarda ve yeşilliği bol olan bir üniversite. Bölümlerin içerisini görmedim fakat dışarıdan gayet güzel görünüyordu. Burada okuyacak olan iki arkadaşım bana göre çok şanslı. Çünkü üniversitenin yeri gerçekten çok güzel. Ayrıca şehrin merkezinde olduğu için şehrin tüm olanaklarından faydalanılabilir.

Zonguldak’ta her şey güzel fakat dikkatimi çeken ve hoşuma gitmeyen bir durumla karşılaştım. Zonguldak’ta nedense sadece merkezde trafik ışıkları var. Hatta merkezde bile bazı gerekli yerlere trafik ışığı konmamış. Durum o kadar vahim ki trafik sıkıştığında bir vatandaş gönüllü olarak trafik polisliği yapıyor. Belediye Zonguldak’ı güzelleştirmiş fakat trafik ışıklarını unutmuş sanırım.

Bunların dışında Zonguldak bastonu ünlü bir şehirmiş. Bana çok ilginç geldi. Bastonları severim.

Dinçer Akbir‘in isteği üzerine Zonguldak’ta edindiğim izlenimleri paylaştım. Turgut Sarıçam, Ankara